គម្រោងទី១៖ខ្សែវេចខ្ចប់និងវេចខ្ចប់ពាក់កណ្តាលស្វ័យប្រវត្តិ
1.ប៊ុលឌិតៈក្បាលពហុវែនធ័រ+វេទិកា+បិតត្រា=១០០០០——១២០០០ដុល្លារ
២。លទ្ធផល៖៥០ប៊ូ/នាទីនាទីX៦០នាទីX៨ម៉ោងX៣០០ថ្ងៃ/ឆ្នាំ២០០២០ក្រាម=១៨០០តោ/ឆន្នាំ
3.ភាពត្រឹមត្រូវ:ក្នុង+ -1g
ចំនួនកម្មករនិយោជិតចំនួន៥នាក់ក្នុងមួយថ្ងៃ

គម្រោងទី២៖ថ្លឹងនិងវេចខ្ចប់ដោយដៃពេញលេញ
(តារាងថ្លឹងទម្ងន់សម្រាប់ថ្លឹងដោយដៃ,ប្រដាប់បិតក្រុមតន្រ្តីសម្រាប់ការផ្សាភ្ជាប់កាបូប។)
1.ប៊ុលឌិតៈតុមានទម្ងន+់បិតត្រា=៣០០០——៥០០០ដុល្លារ
ទី២——ចំនួននិងចំនួនកម្មករ៖ការចិញ្ចឹមដោយដៃថ្លឹងការបំពេញការផ្សាភ្ជាប់ត្រូវការកម្មករ៤——៥នាក់ល្បឿនគឺប្រហែល១០បាវក្នុងមួយនាទីទិន្នផលមួយថ្ងៃមិនត្រូវការ៦តោនត្រូវការកម្មករប្រហែល២០——២៥នាក់។
៣。ភាពត្រឹមត្រូវ៖ក្នុង+ -២g

ការវាយតម្លៃដ៏ទូលំទូលាយ៖
១。预算៖គម្រោងទី២មានតម្លៃថោកបើប្រៀបធៀបជាមួយProject1(ភាពខុសគ្នា៧០០០ដុល្លារ។)
២。ភាពត្រឹមត្រូវ៖គម្រោងទី១ជួយសន្សំផលិតផល៧——១០តោនក្នុងមួយឆ្នាំបើប្រៀបធៀបនឹងគម្រោងទី២
៣。អ្នកធ្វើការ៖គម្រោងទី១ជួយសន្សំប្រាក់ពីកម្មករចំនួន១៥——២០នាក់ក្នុងមួយឆ្នាំប្រសិនបើប្រាក់ខែរបស់កម្មករម្នាក់មានចំនួន៦០០០ដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំសម្រាប់គម្រោងទី១ដែលអាចសន្សំបាន៩០០០០——១២០០០០ដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន:ខ្សែវេចខ្ចប់ស្វ័យប្រវត្តិពាក់កណ្តាលគឺល្អប្រសើរជាងការថ្លឹងនិងវេចខ្ចប់ដោយដៃពេញលេញ